Grudzień w Karkonoszach


Michun wrzucił relację z wycieczki po jesiennych Karkonoszach w całkiem zimowych warunkach, to aż zacząłem mu zazdrościć. Żeby jednak nie było, że tylko zazdrość mnie zżera, to powiem, że zmotywowało mnie to do wrzucenia relacji z Karkonoszy, wręcz z takiej samej trasy, tyle, że... sprzed roku ;)

Sobota, 3 grudnia 2016

Szklarska Poręba, , Przełęcz pod Śmielcem

Porannym pociągiem wraz z Kasią dojeżdżamy do Szklarskiej Poręby. Tam ubieramy się w wyjściowe ciuchy i ruszamy. Najpierw w dół, do miasta, by następnie powoli zacząć zdobywać wysokość idąc do Kamieńczyka. Śnieg towarzyszy nam cały czas, jednak wraz z nabieraniem wysokości jest go coraz więcej.

Wędruje nam się przyjemnie. Śnieg jest ubity, słońce świeci, a odczuwalna temperatura nie daje po sobie poznać, że na termometrze jest ok. -8°C. Idealny przedsmak zimy :)

Podejście na Szrenicę, z widokiem na Góry Izerskie w tle.

Śniegu jeszcze nie ma dużo, ale przedsmak zimy już jest. Rakiet ze sobą nie braliśmy, bo z informacji zaczerpniętych w necie, nie było takiej potrzeby. I w sumie to się potwierdza.

W oddali, z ponad chmur wystaje spiczasty wierzchołek Jeszteda.

Jest i jeden z bardziej charakterystycznych budynków Karkonoszy - Stacja przekaźnikowa nad Śnieżnymi Kotłami.

Same kotły już ładnie ośnieżone i spowite cieniem. Taki ich urok, że zimą słońce mało kiedy tam zagląda.

Nasz dzisiejszy cel wędrówki już jest coraz bliżej. Dzieli nas od niego już w sumie tylko jeden konkretniejszy szczyt - Wielki Szyszak. Nie będziemy jednak na niego wchodzić, bo szlak poprowadzony jest jego zboczem i omija wierzchołek. Przechodzimy jeszcze letnim szlakiem, bo śniegu dużo nie ma i na zimowym trawersie byśmy utknęli w kosówce.

Po pewnym czasie jest i nasze miejsce dzisiejsze miejsce noclegowe.

Prawda, że klimat jest? A z plusów można dodać, że Czesi zamontowali nowe drzwi. Piszę nowe, bo przez dłuższy czas ta wiata była pozbawiona zamknięcia, bo komuś poprzednie drzwi się przydały. Nie wiem czemu, mam dziwne wrażenie, że tym kimś byli Polacy...

Widok sprzed wiaty nie jest zbyt rozległy, bo ograniczają go okoliczne zbocza, ale nie jest źle. Zachodzące słońce ładnie oświetla okolicę.


Kiedy słońce już znika całkowicie, wracam do wiaty. Tam czas na kolację, herbatę i kilka łyków metaxy na spędzenie miłego wieczoru ;)

Gdy nadszedł czas na sen, wspinamy się na stryszek, gdzie rozkładamy się ze swoimi rzeczami. W końcu ta wiata jest popularną miejscówką, więc ktoś może tu jeszcze przyjść. Po co ma nam przeszkadzać. Przewidywania spełniają się. Bo pojawiają się jeszcze co najmniej dwie grupy, które jednak tylko zachodzą do środka na chwilę i idą dalej. Tak więc dzisiejszej nocy będziemy tutaj spali sami :)

Niedziela, 4 grudnia 2016

Przełęcz pod Śmielcem, , Dom Śląski, , Karpacz

O wschodzie wychodzę zobaczyć jakie warunki szykują się na dzisiejszy dzień. Kilka delikatnych chmurek, mgły w dole. Jednym słowem wyż trzyma.


Jak już wspominałem, widok dosyć ograniczony, więc szybko wracam do śpiwora na śniadanie. Na dworze było w nocy jakieś -10°C, ale w puchu jakoś tego nie odczuwałem ;)

Po śniadaniu ruszamy w stronę Śnieżki. Droga znana, wygodna, ale mi nigdy się nie nudzi :)

Zapora Pilchowice, Góry Kaczawskie, Rudawy Janowickie, Góry Wałbrzyskie.

Przełęcz Karkonoska.

Tutaj też na chwilę zachodzimy do Odrodzenia. Coś tam trzeba przekąsić i czegoś się napić.

Nad Kotłami Małego i Wielkiego Stawu również idziemy letnim szlakiem, bo śniegu mało. Dopiero po przejściu tego odcinka śniegu nawiane jest trochę więcej.

Śnieżka na koniec wycieczki.

Na Śnieżkę tym razem nie wchodzimy i od Domu Śląskiego zaczynamy nasze zejście w dół do Karpacza. Z Karpacza jedziemy autobusem do Jeleniej Góry, skąd pociągiem do Wrocławia.

Tak oto minęła nam przyjemna wycieczka po Karkonoszach w warunkach wczesnozimowych. Słońce grzało, śnieg chłodził, więc było znośnie ;) Jednym słowem oby więcej takich wycieczek :)

Więcej zdjęć: https://photos.app.goo.gl/mBXOivlJ9HYvQg2A3

Komentarze

  1. Widzę, że ta wiatka oprócz klimatu ma tę zaletę, że przenosi w czasie. Wycieczkę zaczęliście 2016 r. a zakończyliście w 2017 r. :)
    A tak na poważnie to bardzo fajny wypad i inspirujący do ruszenia czterech liter z domu.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Hehe, dzięki za czujność. Poprawiłem :)

      Mi brakuje teraz jakoś większych możliwości górskich, ale od stycznia może ponownie wrócę na właściwe tory ;)

      Usuń
  2. Zimowa pora oferuje wspaniałe widoki. Warto było odbyć tę wycieczkę.
    Pozdrawiam.

    OdpowiedzUsuń
  3. Podobają mi się te zimowe zdjątka o zachodzie słońca. Na dole niby mróz, a na górze ciepłe odcienie czerwieni... Niezmiennie podziwiam spanie w takich warunkach :) Pozdrawiam :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Zachód ładny, chociaż szkoda, że widoki mocno ograniczone z przełęczy były.

      W śpiworze jest ciepło ;)

      Usuń

Prześlij komentarz